Flicks

Frou Frou’dan Flicks!
Sonbaharın, mesela Ankaramın, yaprakların kaldırımı kapladığı Kumrular Sokağı’nda çıtır çıtır yürümenin şarkısı bence bu; öylesi bir enerji, öyle bir coşkunluk barındırıyor. Bunun üstüne insan bir de kendisini üzmeyen bir hüznü hissediyor.
Hüzün üzmez mi insanı ya da aslında üzülmekle hiç mi alakası yoktur hüznün, o kendi başına bir duygu hali midir? Kafamı ziyadesiyle kurcalayan sorular bunlar, zira bugüne kadar hiç düşünmemiştim bu konu hakkında.
İlginç olan, benim gibi bir güneş insanın nasıl olup da sonbahardan keyif aldığını hissediyor oluşu. Tamam, elbette ki çok sınırlı keyif aldığım zamanlar falan ama galiba hakikaten de her mevsimin kendi güzelliği, bir albenisi var.
Bunun farkına varmak 26 yaşıma kısmetmiş.
Garip ama güzel…

Olsun…

PS: Blogda yer alan 29 Kasım 2009 tarihli bir gönderinin tıpkısının aynısıdır.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s