"Zaten ben bunları anı olsun diye yaşadım" – Acaba?

“Böyle bir aşk hiç yaşamış mıydım, bilmiyorum
Hırpalanmış mıydım, yıpratılmış mıydım böylesine
Sevinçlerimle, kederlerimle her günümde
Bekletilmiş miydim, hep özlemiş miydim geçmişte de 
Ama olsun, olsun pişman değilim
Zaten ben bunları anı olsun diye yaşadım

Kimin gözlerinde güneşi gördüm öyle derinde
Çok ağlamış mıydım, hüzünlenmiş miydim gidince
İyi günlerimde kötü günlerimde hep seninle
Aldatılmış mıydım, terkedilmiş miydim geçmişte de

Böyle bir aşk hiç yaşamış mıydım, bilmiyorum
Hırpalanmış mıydım, yıpratılmış mıydım böylesine
Sevinçlerimle, kederlerimle her günümde
Terkedilmiş miydim hep yalnızlığıma geçmişte de

Müziği oldukça hareketli ve eğlenceli olan şarkıyı, vurucu sözlerine rağmen yazanın olmasını istediği gibi oldukça umursamaz bir tavırla söylüyor Zuhal Olcay. Sözlerde kişinin epey hırpalandığı bir aşkın ardından “bana ne, acımadı ki” tarzı bir çıkışının olduğunu görüyoruz.

Acaba gerçekten de sadece anı olsun diye yaşanır mı bir ilişki? Acıları, kederleri, yıpranmaları, hırpalanmaları hemen unutup toparlanabilir, hemencecik “pişman değilim, iyi ki yaşanmış” diyebilir mi kişi?

İlk ilişkimde O ayrılmak istediğini, artık beni sevmediğini söylediğinde cidden çok üzülmüştüm, bolca ağladığımı ve uykuya kaçtığımı hatırlıyorum. Diğerlerinde ise deli gibi üzülmedim. Hoş zaten epi topu 4 ilişki yaşadım. En harikası sonuncusuydu; hem ilişki hem de sevgilinin kişiliği olarak. Ama bir yerden sonra olmadı mı olmuyor. Onu da başka bir zaman anlatırım, şimdi konuyu bölmeyeyim.

Diyeceğim o ki: asla “sen olmadan/sensiz ben bir hiçim” demedim kimseye, aklımın ucundan da geçirmedim. Tüm yaşam faaliyetlerini birine endeksleyerek yaşamak, o yokken hiçbir şey olduğunu düşünmek insanın kendisine yapabileceği en büyük haksızlık bence. Bir bireysin sen, tek başına da bir değerin mevcut ve VARSIN tüm heyecanların, alışkanlıkların, düşüncelerinle. O’nunlayken farklı bir insana dönüşebilirsin, tamam, ama bu senin aslının “hiçbir şey” olduğu anlamına gelmez.
Açıkça, ben bu “sensiz ben bir hiçim”cilere gerçekten acıyarak bakıyorum.

Şarkıdaki güçlü bir kadın. Rüya gibi bir ilişki yaşamış… ve bir gün bitmiş. Üzülmüş, hem de çok üzülmüş ama bunu açığa vurmuyor, aksine “çoktan atlattım ben o olayı” diyerek dolanıyor etrafta. Aslında yalnızca bu açıdan eleştirebileceğim bir kadın bu, zira komik oluyor “ağlamıyorum, gözüme bir şey kaçtı”larıyla. Ama sonuçta yarası açık bir şekilde dolaşmak ya da yara çoktan geçmiş gibi davranmak kendi bileceği bir şey, o yüzden laf etmiyorum.

Her ilişkiden sonra insan biraz daha değişmiş oluyor, biraz daha gelişmiş, geliştirmiş oluyor hatta kendini. “anı olsun diye yaşamak” bir ilişki için amaç olamaz. Ancak bittikten sonra hataları “bir daha böyle yapmamalıyım” diyerek kafanın bir köşesine ders kaydedip, kendimizi koruma mekanizmamız gereği kötü anları hemen unutup sadece iyi şeyleri hatırlamak ve onları anılaştırmak bakımından doğru bir laf olabilir… Pişman olmamak ise belki de en güzel şeydir.

İşte böyle, bunun gibi şeyler düşündürtüyor, karalatıyor bana bu şarkı.
Hepsi bu.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s